Kleszcze u psa. Jak im zapobiegać? Co zrobić gdy psa ugryzie kleszcz?

Choć kleszcze zwykle kojarzą nam się z letnimi wypadami do lasu, to w rzeczywistości pozostają aktywne przez większość roku. Kleszcze to niewielkie pajęczaki, których okres hibernacji obejmuje zazwyczaj tylko najbardziej mroźną porę i budzą się do życia już wraz z pierwszym powiewem wiosny. Często bytują na terenach zielonych porośniętych krzewami, w wysokiej trawie czy gęstych zaroślach. Chętnie wybierają ciemne i wilgotne miejsca, czyli wszystkie te strefy, w których wielu właścicieli codziennie spaceruje ze swoimi pupilami. Dlatego wystarczy zaledwie chwila nieuwagi, aby doszło do ugryzienia, które może stwarzać realnie zagrożenie dla zdrowia i życia czworonoga. Zauważyłeś kleszcze u psa i chcesz się dowiedzieć, jak zapobiec ich groźnym skutkom? Jakie są objawy i co zrobić, jeśli już dojdzie do ukąszenia? Przeczytasz o tym w dzisiejszym wpisie!

Co trzeba wiedzieć o ugryzieniu kleszcza u psa?

• Kleszcze wykazują aktywność przez większość roku i budzą się już przy pierwszych odwilżach, bytując głównie w trawach, krzewach i wilgotnych zaroślach.
• Rosnący odsetek pajęczaków jest nosicielem patogenów wywołujących szereg chorób odkleszczowych, choć nie każde ugryzienie musi oznaczać natychmiastową infekcję.
• Ryzyko transmisji groźnych drobnoustrojów szybciej rośnie po 24–48 godzinach od wbicia się pasożyta, co sprawia, że czas jego wykrycia jest nadrzędny.
• Pasożyta należy usuwać powolnym, jednostajnym ruchem wzdłuż osi jego ciała, bez wykręcania i bez smarowania go tłuszczem czy alkoholem.
• Gorączka, nagła apatia, kulawizna lub ciemne zabarwienie moczu to sygnały alarmowe wymagające bezzwłocznej wizyty w gabinecie weterynaryjnym.
• Kleszcze przenoszą nie tylko babeszjozę i boreliozę, ale również anaplazmozę czy erlichiozę, a do zakażenia może dojść nawet drogą pokarmową poprzez połknięcie insekta.
• Skuteczna ochrona polega na regularnym stosowaniu preparatów farmakologicznych i systematycznego przeglądu skóry psa po każdym spacerze.

Biologia i ekologia – jak i dlaczego atakują kleszcze?

Zanim przejdziemy do tego, co odstrasza kleszcze u psa, warto poznać wroga. W Polsce i całej Europie Środkowej na domowe zwierzęta najczęściej czyhają dwa gatunki: Ixodes ricinus (kleszcz pospolity) oraz Dermacentor reticulatus (kleszcz łąkowy)(1). Z kolei u zwierząt importowanych lub podróżujących na południe Europy coraz częściej spotykany jest Rhipicephalus sanguineus (kleszcz psi). Z biologicznego punktu widzenia każdy taki pasożyt ma swój unikalny cykl życiowy, ale łączy je jedno – w każdym stadium rozwoju muszą pobrać krew od swoich żywicieli, aby przetrwać i się rozmnażać.

Kleszcz atakuje najczęściej z ukrycia. Te pajęczaki nie skaczą z drzew, ale cierpliwie czekają na niskich krzewach lub źdźbłach trawy, aż w pobliżu pojawi się pies. Kiedy zlokalizują ofiarę, wspinają się na jej sierść i zaczynają wędrować, by znaleźć idealne, ciepłe miejsce, gdzie będą mogły bezpiecznie żerować. Czy każdy kleszcz zaraża psa? Na szczęście odpowiedź brzmi nie, jednak odsetek zakażonych pajęczaków stale rośnie z każdym rokiem. Przez to choroby przenoszone przez kleszcze u psów stały się powszechnym problemem, a do samej transmisji niebezpiecznych patogenów dochodzi bezpośrednio podczas ssania krwi.

Trzeba dodać, że niektóre kleszcze przenoszą rzadsze patogeny takie jak Rickettsia spp. czy Bartonella spp. Co ciekawe, w przypadku pasożyta Hepatozoon canis, pies nie zaraża się poprzez ugryzienie, ale poprzez przypadkowe połknięcie zakażonego kleszcza podczas pielęgnacji sierści (2). Dochodzi do tego na terenach subtropikalnych.

Czynniki ryzyka – kiedy pies jest najbardziej narażony?

Ryzyko, z jakim wiąże się kleszcz u psa, jest ściśle uzależnione od trybu życia zwierzęcia oraz środowiska. Szczególnie narażone są psy myśliwskie oraz te, które regularnie spędzają czas w lasach, gdzie naturalnie przebywają dzikie zwierzęta pełniące funkcję rezerwuaru dla patogenów. Nie oznacza to jednak, że miejski pies jest w pełni bezpieczny, ponieważ osiedlowe trawniki i miejskie parki to równie popularne miejsca bytowania tych intruzów. Wyjątkowo groźne i stresujące dla opiekunów bywają kleszcze u szczeniąt, których układ odpornościowy wciąż jeszcze się rozwija i nie jest w stanie tak sprawnie zwalczyć infekcji. Brak konsekwencji ze strony opiekuna i nieregularna profilaktyka sprawiają, że choroby odkleszczowe mają otwartą drogę do ataku.

JAK WYGLĄDA KLESZCZ U PSA?

Z powodu niewielkiego rozmiaru kleszcz u psa potrafi być trudny do zauważenia, zwłaszcza u zwierząt o dłuższej sierści. Te pajęczaki atakują szybko i z zaskoczenia, przez co z łatwością przyczepiają się do skóry, zwykle zanim właściciel zdoła w porę dostrzec ich obecność. Jak wygląda napity kleszcz u psa? W początkowej fazie przypomina on małą, czarną kropkę, a jego rozmiar nie przekracza kilku milimetrów. Od razu po ukąszeniu zaczyna żywić się krwią swojej ofiary, a w miarę jak rośnie i pęcznieje, staje się coraz lepiej widoczny, osiągając nawet do centymetra długości. Może zastanawiać, jak szybko rośnie kleszcz u psa podczas żerowania. Zależy to od gatunku i fazy cyklu, ale zazwyczaj po 24-48 godzinach pasożyt potrafi zwiększyć swoją objętość nawet kilkunastokrotnie. Duży kleszcz u psa przypomina mały pęcherzyk wypełniony płynem, który w zależności od czasu żywienia, może przyjmować szary, czerwony lub brązowy kolor (3). Często mylnym sygnałem jest twardy guz po kleszczu u psa. Jeśli po dotknięciu zmiana nie ma nóżek i jest zrośnięta z tkanką, może to być brodawka lub guzek skórny, a nie pasożyt.

Zdecydowanie lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego warto regularnie sprawdzać futro pupila po spacerach. Aby zrobić to skutecznie, należy systematycznie oglądać, co się kryje w sierści psa zgodnie z kierunkiem wzrostu włosa, najlepiej wspomagając się jasnym światłem latarki. Szczególną uwagę należy zwrócić na fragmenty skóry, gdzie sierść jest cienka np. wokół uszu, na brzuchu, w okolicach pachwin czy między łapami psiaka, pod obrożą i na szyi. Cenną wskazówką, że dzieje się coś niedobrego, może być również typowe zachowanie psa po ugryzieniu kleszcza. Jeśli często się drapie lub wylizuje w jednym miejscu, powinniśmy natychmiast sprawdzić, czy nie pojawił się nietypowy ślad po kleszczu u psa. Zazwyczaj jest to mały, czerwony punkt przypominający ukąszenie komara, który ułatwia namierzenie wbitego intruza. Szybka reakcja pozwoli nam uchronić czworonoga przed groźnymi konsekwencjami zdrowotnymi.

UGRYZIENIE KLESZCZA U PSA - OBJAWY

Wielu właścicieli po podejrzeniu ataku pasożyta nerwowo przegląda skórę zwierzęcia, zastanawiając się, czy pojawi się rumień po kleszczu u psa. Postępująca ekspansja szkodników sprawia, że dziś można je spotkać nie tylko w lasach, ale także na skwerach, w parkach, a nawet na osiedlowych trawnikach. W rezultacie nasz pupil jest nieustannie narażony na niechciany kontakt z tymi pasożytami. To alarmująca sytuacja dla wszystkich opiekunów zwierząt domowych. Ugryzienie kleszcza u psa niesie poważne zagrożenia dla zdrowia czworonoga. Te krwiopijcze pajęczaki przenoszą różne choroby odkleszczowe, a wśród najgroźniejszych wyróżniamy:

• anaplazmozę (spowodowaną przez patogen Anaplasma phagocytophilum)
• erlichiozę (rozwija się w wyniku infekcji bakterią Ehrlichia)
• boreliozę.

Zwierzęcym odpowiednikiem boreliozy jest babeszjoza wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju Babesia canis. Po przeniknięciu przez skórę drobnoustroje natychmiast zaczynają niszczyć czerwone krwinki, stopniowo rozprzestrzeniając się po całym krwiobiegu. W konsekwencji atakują cały organizm zwierzęcia, w tym również układ nerwowy, prowadząc do poważnych powikłań i paraliżu. Czy pies może zdechnąć od kleszcza? Niestety tak – jeśli infekcja  nie zostanie w porę rozpoznana i leczona, może doprowadzić do niewydolności wielonarządowej w ciągu zaledwie kilku dni (4).

Jak rozpoznać, że doszło do ugryzienia kleszcza u psa? Jakie objawy są szczególnie niepokojące i natychmiast powinny zwrócić naszą uwagę? Czas inkubacji patogenów jest różny: w przypadku babeszjozy symptomy pojawiają się zazwyczaj po 1–3 tygodniach, natomiast objawy boreliozy u psa mogą ujawnić się dopiero po kilku miesiącach od zakażenia. Opóźnienia występujących objawów mogą się jednak pokrywać, więc nie powinny być traktowane priorytetowo w rozpoznawaniu chorób.

Rumień wędrujący – fakt czy mit?

Czy rumień po kleszczu u psa zawsze oznacza boreliozę? W przeciwieństwie do ludzi, u czworonogów klasyczny rumień wędrujący występuje niezwykle rzadko i nie jest uznawany za podstawowe kryterium diagnostyczne (5). Po ataku kleszcza zakażonego boreliozą wokół miejsca ukąszenia może pojawić się charakterystyczne zaczerwienienie, które przybiera postać tarczy lub pierścienia o wyraźnych granicach, często towarzyszy mu również obrzęk. Należy jednak wiedzieć, że mały, szybko zanikający rumień o średnicy poniżej 5 cm, widoczny w ciągu pierwszych 24–48 godzin, to najczęściej jedynie reakcja nadwrażliwości na ślinę kleszcza, a nie zakażenie. Jeśli już ten objaw wystąpi, to faktycznie może się powiększać i wędrować po skórze zwierzęcia, jednak ze względu na gęstą sierść i specyfikę psiej skóry, lekarze rzadko go odnotowują.

Czas pojawienia się reakcji skórnych

Ważne jest obserwowanie zachodzących zmian w tym, jak wygląda ślad po kleszczu u psa w kolejnych dniach. Jeśli zaczerwienienie nie znika po 2 dniach, a wręcz przeciwnie – powiększa się, staje się bolesne, gorące lub zaczyna z niego wyciekać wydzielina, może to oznaczać miejscowe zakażenie bakteryjne lub powstanie ziarniniaka. W takich sytuacjach należy udać się do lekarza weterynarii, ponieważ zaniedbany stan zapalny może prowadzić do ropnego zapalenia skóry lub rzadziej do miejscowej martwicy tkanek.

Apatia i utrata apetytu

Nagła zmiana nawyków żywieniowych i utrata energii często są sygnałem, że z czworonogiem dzieje się coś niedobrego. Nagła utrata apetytu i pogłębiająca się apatia mogą wskazywać na to, że organizm zwierzęcia walczy z infekcją. Gdy zwierzę wygląda na osowiałe, może to być pierwszy zwiastun anaplazmozy lub erlichiozy, ale nie jest to regułą. Jeśli takie objawy pojawiły się po ugryzieniu psa przez kleszcza, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem weterynarii, aby wykluczyć chorobę odkleszczową.

Wysoka gorączka i problemy trawienne

Podwyższona temperatura ciała (często powyżej 40°C) i ogólne osłabienie to typowe objawy chorobowe u psa. Niekiedy zdarza się też, że pies wymiotuje po kleszczu lub pojawia się u niego silna biegunka. Nagłe wymioty i problemy żołądkowe w połączeniu z gorączką są sygnałem alarmowym, którego nie wolno bagatelizować. Warto obserwować zmiany zachowania u pupila, aby szybko zareagować na niepokojące symptomy i rozpocząć leczenie nim dojdzie do poważnych powikłań.

Problemy z chodzeniem

Rozwijająca się borelioza często objawia się bolesnością stawów i kulawizną, powodując duże trudności w poruszaniu. Nierzadko spotykana jest kulawizna u psa po kleszczu o charakterze wędrującym – raz pies utyka na jedną łapę, a po kilku dniach na inną. W późnym etapie choroby ból przechodzi w fazę chroniczną, a brak odpowiedniego leczenia może prowadzić do trwałego uszkodzenia stawów.

Zmiana koloru moczu

Ciemnobrązowy odcień moczu, czasami przechodzący w czerwień, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych objawów babeszjozy. Bardzo często pojawia się wtedy, gdy choroba przeszła w fazę zaawansowaną, dlatego w trosce o życie pupila, nie wolno zwlekać z wizytą u specjalisty.

Niejednoznaczne objawy

Jeden kleszcz może być nosicielem kilku patogenów jednocześnie. Koinfekcje znacznie zmieniają obraz kliniczny i utrudniają postawienie diagnozy. W przebiegu babeszjozy, oprócz gorączki, często pojawia się żółtaczka błon śluzowych oraz powiększenie śledziony. Nieleczone choroby odkleszczowe u psów powodują również groźne objawy neurologiczne i duszności. Po ich zauważeniu trzeba niezwłocznie się udać do specjalisty po pomoc weterynaryjną.

JAK USUNĄĆ KLESZCZA U PSA?

Uspokajamy - nie każde ukąszenie kleszcza równa się zakażeniu chorobą. Ważna jest szybka reakcja właściciela – im krócej pasożyt pozostaje w ciele zwierzęcia, tym mniejsza szansa na to, że dojdzie do przeniesienia patogenów. Więc, co zrobić, jak psa ugryzie kleszcz? Przede wszystkim należy zachować spokój i przygotować niezbędny zestaw: gumowe rękawiczki, środek antyseptyczny i narzędzie do ekstrakcji. Jeśli Twój pupil jest nerwowy, poproś drugą osobę o pomoc w jego unieruchomieniu. W przypadku zauważenia wbitego kleszcza u psa, należy bezpiecznie usunąć go tak szybko, jak to możliwe. Najlepiej zrobić to przed upływem 24h od ugryzienia - dzięki temu maksymalnie ograniczamy ryzyko rozwoju choroby odkleszczowej.

Za pierwszym razem może się to wydawać trudne, ale istnieją sprawdzone zalecenia, do których nie trzeba mieć szczególnych umiejętności. Dobrą metodą jest usuwanie kleszcza u psa za pomocą powolnego, jednostajnego ruchu wzdłuż osi ciała pasożyta, bez jego wykręcania czy szarpania (6). Najlepiej w tym celu sięgnąć po profesjonalne przyrządy do usuwania kleszczy, takie jak specjalne lasso. To mały przyrząd z pętelką, którą wystarczy lekko zacisnąć na wystającym odwłoku pasożyta, jak najbliżej skóry. Następnie, należy płynnym ruchem, pod kątem prostym (bez wykręcania), całkowicie usunąć kleszcza z ciała psa. Po zabiegu warto przemyć ranę środkiem dezynfekującym (nie wolno robić tego, gdy kleszcz znajduje się jeszcze w skórze!) i dokładnie umyć ręce.

Co przygotować przed usuwaniem kleszcza?

• Czysta pęseta lub lasso – sprawdź, czy narzędzie jest sprawne i nieuszkodzone.
• Gumowe rękawiczki – aby nie dopuścić do kontaktu patogenów ze skórą.
• Środek antyseptyczny – np. woda utleniona, spirytus salicylowy lub gaziki do dezynfekcji rany.
• Jasne źródło światła – latarka pomoże precyzyjnie chwycić kleszcza przy samej skórze.
• Pojemnik z alkoholem – do bezpiecznego umieszczenia wyciągniętego pasożyta.
• Smakołyki – aby nagrodzić psa i skojarzyć zabieg z czymś pozytywnym.

Narzędzia i domowe sposoby

A co jeśli nie mamy lassa? Jak wyjąć kleszcza u psa domowym sposobem? Najszybsze jest wyciągnięcie kleszcza za pomocą pęsety. Musi to być jednak model o cienkich, precyzyjnych końcach. Należy uchwycić pajęczaka tuż przy samej skórze, unikając ściskania jego wypełnionego krwią brzucha, a następnie pewnie wyciągnąć. Niezależnie od metody warto obserwować psa przez kilka dni pod kątem ewentualnych objawów infekcji.

Co robić w razie większych problemów z kleszczami?

Gdy mamy do czynienia z psem z zaniedbanego środowiska, na którym występują setki pasożytów, manualne usuwanie każdego z nich jest niemożliwe. W takich sytuacjach lekarze zalecają natychmiastowe podanie szybko działających akarycydów, które masowo eliminują intruzów. Wyciągniętego kleszcza najlepiej umieścić w szczelnym pojemniku z alkoholem – może to pomóc w jego identyfikacji, jeśli wystąpią niektóre choroby. Nigdy nie miażdż kleszcza palcami, ponieważ płyny ustrojowe pasożyta mogą zarazić chorobami odkleszczowymi przez mikrourazy na skórze.

Czego absolutnie nie robić? Najczęstsze błędy

W sieci wciąż można znaleźć szkodliwe porady dotyczące tego, co podać psu po ugryzieniu kleszcza lub czym smarować ranę. Jeśli podczas zabiegu fragment główki zostanie w skórze, nie panikuj – zazwyczaj organizm sam go usunie, ale warto zdezynfekować to miejsce i skonsultować się z lekarzem weterynarii, jeśli pojawi się zapalenie.

Wskazówka eksperta: nigdy nie smaruj kleszcza masłem, olejem, alkoholem ani benzyną! Takie działanie odcina dopływ powietrza, co sprawia, że pasożyt zaczyna się dusić i wymiotować treścią pokarmową prosto do rany, mocno zwiększając ryzyko zakażenia.

JAK WYGLĄDA LECZENIE PSA PO UKĄSZENIU KLESZCZA?

Leczenie psa po ukąszeniu kleszcza zazwyczaj obejmuje antybiotykoterapię. Czasami stosuje się ją również profilaktycznie, w szczególności, jeśli pasożyt pozostawał w skórze zwierzęta przez dłużej niż 48h. Zanim jednak lekarz wdroży leki, konieczna jest rzetelna diagnostyka. Wciąż niewiele osób wie, kiedy z psem do weterynarza po kleszczu należy się udać. Odpowiedź jest jasna: natychmiast, gdy pojawi się gorączka, zmiana koloru moczu lub gdy Twój pupil stanie się nagle apatyczny. W gabinecie specjalista wykona badanie kliniczne oraz zleci morfologię i biochemię krwi, aby sprawdzić, czy nie rozwija się anemia lub trombocytopenia. Ważne są również testy PCR wraz z mikroskopią rozmazów krwi, które pozwalają wykryć obecność patogenów bezpośrednio w krwinkach. Antybiotyki, takie jak doksycyklina i amoksycylina, wykazują ogromną skuteczność w leczeniu babeszjozy, a sama kuracja zwykle trwa około miesiąca. W przypadku babeszjozy niezbędne jest leczenie oparte na podaniu imidokarbu, czyli leku zwalczającego pierwotniaki. Niekiedy stan zwierzęcia wymaga hospitalizacji, płynoterapii, a w ciężkich przypadkach nawet transfuzji krwi (7). W celu złagodzenia dolegliwości zwierzęciu podawane są również leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, a w niektórych przypadkach niezbędna jest terapia immunosupresyjna. Dobrze jest dowiedzieć się, po jakim czasie od ukąszenia kleszcza występują objawy u psa, aby nie przeoczyć momentu, w którym terapia będzie najskuteczniejsza. Jeśli zareagujemy w ciągu pierwszych dni od wystąpienia gorączki, szanse na pełny powrót do zdrowia są bardzo wysokie. Lekarz weterynarii dobiera odpowiednią formę leczenia w zależności od stanu zdrowia psa, rodzaju choroby odkleszczowej oraz nasilenia objawów. Jednakże warto liczyć się z tym, że powrót do pełnej sprawności nie zawsze jest możliwy. Ogromne znaczenie ma tutaj czas reakcji, dlatego jeśli tylko zauważymy niepokojące objawy po kleszczu u psa, natychmiast zabierzmy go do specjalisty. Pamiętajmy też, by poinformować lekarza o wszelkich podróżach zagranicznych. U psów importowanych mogą występować egzotyczne choroby od kleszcza u psa, które wymagają niestandardowego podejścia.

JAK ZAPOBIEGAĆ KLESZCZOM U PSA? NAJLEPSZE METODY OCHRONY

Widok wbitego kleszcza u psa to coś, czego każdy właściciel wolałby uniknąć. Aby chronić swojego pupila przed kontaktem z tymi groźnymi pajęczakami, warto wdrożyć odpowiednią profilaktykę przeciwkleszczową. Obecnie właściciele mają do wyboru co najmniej kilka rodzajów środków na kleszcze, które są łatwe w użyciu i pozwalają trzymać pasożyty z dala od ukochanego zwierzaka. Co ciekawe, większość z nich odstrasza również pchły, zapewniając kompleksową ochronę przeciwpasożytniczą. Jak zapobiegać kleszczom u psa? Prezentujemy najlepsze metody i preparaty, które znajdziesz w sklepie zoologicznym online Ale Zwierzaki. Wybierając preparat, sprawdźmy najpierw jego mechanizm działania. Niektóre środki oferują repelencję (odstraszają i nie dopuszczają do wbicia), inne zaś działają bójczo dopiero po kontakcie kleszcza z krwią psa. W tym drugim przypadku znalezienie martwego, wbitego kleszcza jest dowodem na skuteczność ochrony przeciwkleszczowej. Zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi ESCCAP, profilaktyka powinna być dostosowana indywidualnie do stylu życia psa, często trwając przez cały rok.

Krople na kleszcze dla psa

Sprawdzoną metodą ochrony przed pasożytami są preparaty do aplikacji na skórę, takie jak krople na kleszcze dla psa. W ich skład wchodzą specjalne substancje, które skutecznie odstraszają lub likwidują pasożyty. Składniki aktywne preparatów na kleszcze są również skuteczne w walce z atakami pcheł, insektów czy meszek. Tego typu środki należy nakładać na sierść zwierzaka przed każdym spacerem. 

Tabletki dla psów na kleszcze

Tabletki dla psów na kleszcze skutecznie likwidują pasożyty, zapobiegając przenoszonym przez nie chorobom. Dzięki specjalnej formule we krwi zwierzęcia uwalniane są substancje, które zwalczają pajęczaki natychmiast po ukąszeniu. W przeciwieństwie do preparatów zewnętrznych działają one od wewnątrz i są odporne na kąpiele czy deszcz. Równocześnie pozostają przy tym całkowicie bezpieczne dla psa.

Obroże dla psów na kleszcze

Jednym z najchętniej wybieranych rozwiązań są obroże dla psów na kleszcze nasączone specjalnym środkiem. W przeciwieństwie do innych metod nie wymagają regularnego stosowania. Taką obrożę wystarczy raz założyć swojemu pupilowi, aby zapewnić mu skuteczną ochronę przed pasożytami nawet przez kilka miesięcy. Dlatego docenią ją wszyscy właściciele, którym zależy wygodzie, skuteczności i długotrwałych efektach.

Szampony i inne preparaty

W okresie wzmożonej aktywności pasożytów warto dodatkowo kąpać psa w szamponie ochronnym przeciw kleszczom. W ten sposób można połączyć profilaktykę przeciwkleszczową z pielęgnacją sierści i skóry czworonoga. Popularnością cieszą się również wygodne w aplikacji preparaty na skórę w sprayu.

Profilaktyka w ogrodzie i domu

Sama ochrona farmakologiczna to nie wszystko. Nie bez znaczenia jest ograniczenie ekspozycji na pasożyty w miejscu zamieszkania. Wskazana jest dbałość o regularne koszenie trawy lub usuwanie zarośli i liści wokół posesji, ponieważ kleszcze właśnie tam najczęściej oczekują na swoich żywicieli. W okresach szczytowej aktywności można stosować ochronny spray na legowiska, a po każdym spacerze dokładnie wyczesywać psa. Jest to proste, ale skuteczne działanie pozbywające się pasożytów, zanim skryją się w fałdach skóry Twojego psa. Do działań przeciwkleszczowych należą też regularne odkurzanie dywanów i pranie legowisk w wysokich temperaturach.

KLESZCZE U PSA – PODSTAWA TO OCHRONA!

W okresie od wiosny do późnej jesieni chroń swojego psa przed kleszczami za pomocą odpowiednich preparatów. Nie bagatelizuj tych niewielkich pajęczaków: jedno ukąszenie może spowodować wielkie problemy zdrowotne. Pomocne jest prowadzenie dziennika, w którym zapiszesz datę, liczbę znalezionych pasożytów oraz miejsce na ciele, w którym się wbiły. Taka informacja jest bezcenna, gdy po kilku tygodniach wystąpią nieswoiste objawy kleszcza u psa.

Jeśli potem zauważysz u swojego pupila niepokojące sygnały, jak najszybciej zabierz go do weterynarza. Błyskawiczna reakcja i odpowiednie leczenie mogą skutecznie zahamować postęp choroby i zapobiec niebezpiecznym powikłaniom. Jednakże podstawą w walce z kleszczami u psa jest przede wszystkim profilaktyka. Edukacja opiekuna w zakresie prawidłowego usuwania pasożytów oraz znajomość tego, jak przebiegają choroby odkleszczowe, to najlepsza broń, jaką możesz dać swojemu czworonogowi. Zastosowanie się do zaleceń, by zabezpieczyć psa to jeden z czynników odpowiedzialnych za jego długie i zdrowe życie. Dlatego regularnie sprawdzaj sierść swojego czworonoga po spacerach i usuwaj pasożyty natychmiast po ich zauważeniu.

Źródła:

• (1). S. Cunze, G. Glock, J. Kochmann, S. Klimpel, Ticks on the move—climate change-induced range shifts of three tick species in Europe: current and future habitat suitability for Ixodes ricinus in comparison with Dermacentor reticulatus and Dermacentor marginatus, „Parasitology Research", 121 2022, s. 2244.
• (2). G. Baneth, Perspectives on canine and feline hepatozoonosis, „Veterinary parasitology", 181 1, s. 5.
• (3). F. Dantas‑Torres, Biology and ecology of the brown dog tick, Rhipicephalus sanguineus, „Parasites & Vectors", 3 2010, s. 27.
• (4). R. Atwell, F. Campbell, E. Evans, Prospective survey of tick paralysis in dogs, „Australian veterinary journal", 79 (6) 2001, s. 416.
• (5). M. Milkovičová, J. Šimková, M. Valko-Rokytovská, Lyme Borreliosis in Dogs: Background, Epidemiology, Diagnostics, Treatment and Prevention, „Folia Veterinaria", 67 2023, s. 75.
• (6). L. Zenner, E. Drevon-Gaillot, M. Callait-Cardinal, Evaluation of four manual tick-removal devices for dogs and cats, „Veterinary Record", 159 2006, s. 526.
• (7). P. Silvestrini, B. Lloyd-Bradley, B., Glanemann i in. Clinical presentation, diagnostic investigations, treatment protocols and outcomes of dogs diagnosed with tick-borne diseases living in the United Kingdom: 76 cases (2005-2019), „The Journal of Small Animal practice", 64 (6) 2023, s. 394.